Tag Archief van: #debuitenpsychologen

Wie ben ik om ruimte in te nemen?

 

 

Hoe misleidend kan het soms zijn om alleen naar iemand zijn woorden te luisteren terwijl we beiden een slok nemen van onze warme drankjes en lekker nestelen in onze stoelen.

 

 

Dat is de gedachte die door mijn hoofd heen gaat, terwijl we met tegenwind over de hei heen lopen, hopend op een streepje zon. Het is tenminste droog vindt mijn gesprekspartner. Dat is een feit. En zo volgen nog meer nuchtere en weloverwogen uitspraken die de indruk wekken dat iemand helemaal in balans is. Er spelen geen ernstige en ontwrichtende life events, het zelfgevoel is positief en qua functioneren is er niet echt sprake van problemen.

 

Waarom lopen wij dan op de hei? Waarom deze gesprekken? Als je zo getraind bent om pathologie op te sporen, te bespreken en samen te kijken hoe het gezonde deel van iemand het roer (weer) over kan nemen, dan veroorzaakt een groot gezond deel verwarring. Dan is het zoeken naar patronen, die iedereen heeft, soms nog lastiger. Het is zoeken naar nuances in plaats van in het oog springende problematische gedragingen of gedachten.

 

In het oude kantoor, met die comfortabele stoelen en die warme drankjes, konden dit soort trajecten soms heuse puzzels worden. Al zittend (en in slaap vallend) probeerde mijn of onze neocortex te analyseren en te snappen wat er gezegd werd om een ingang te vinden tot ontwikkeling, groei. Want dat is waar het vaak om gaat, waar de cliënt om vraagt. Het gaat in principe goed met mij, ik functioneer, maar ik zou graag willen begrijpen waar dit of dat vandaan komt en hoe ik me hierin kan ontplooien.

 

In het nieuwe kantoor, die met de tegenwind en mulle zand, helpen wat extra factoren ons aan antwoorden. Ons brein is actief, nieuwsgierig en creatief en we krijgen de tijd om wat er gezegd is op ons gemak tot ons door te laten dringen. Maar ook om fysiek te doorvoelen wat er gezegd wordt. We komen wat mensen tegen, iets teveel eerlijk gezegd en daar gebeurt precies wat in de voorbeelden van de cliënt altijd gebeurt. Wie gaat voor wie opzij en hoeveel ruimte mag je innemen ten opzichte van elkaar? Ik observeer wat er gebeurt en maak het bespreekbaar. Hoe voelde het nu om opzij te gaan voor de hardlopers? Is het vergelijkbaar met wat er gebeurde binnen het team? Wat zou je anders willen doen? Hoe ziet dat eruit?

 

“Ik mag mijn ruimte innemen en ik mag desnoods achteraf laten weten dat ik het onprettig vond dat niemand had gedacht aan mijn plek. Dat ik gevraagd wil worden, dat ik erbij wil horen….Vind je het goed als ik nog even blijf en opschrijf wat ik net ervaren heb?“

 

“Neem de tijd en de ruimte” is mijn antwoord.

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Irina Poleacov voor De Buitenpsychologen

Driemaal ja

 

 Grote vragen

Moet ik bij het leger gaan in Oekraïne? Moet ik mijn leven weer helemaal omgooien? Zal ik terug naar mijn vrouw? 

Grootse vragen. Ingrijpend en sensationeel. Veel adrenaline. 

 

Omgeving

Het uitzicht om ons heen leent zich goed voor deze insteek. Vergezichten en stralend weer nodigen uit tot fantaseren en filosoferen. The sky is the limit. 

Totdat we op een druk kruispunt komen. Er is een drukte van jewelste, zonder onderbreking en goed georganiseerd worden allerlei goederen getransporteerd voor onze voeten. Als we niet goed hadden gekeken hadden we erop gestaan. Eenmaal gespot, kunnen we er niet meer omheen. De blik is opeens verschoven naar dichtbij en laag bij de grond. Letterlijk en figuurlijk. 

 

Mag het wat kleiner?

Cliënt wordt stil. De vraag is, mag het wat kleiner? Ik stel hem. Abstracte vragen kunnen twee kanten op gaan. Nog meer abstracte antwoorden en filosofische overpeinzingen of hele persoonlijke emotionele reacties. Starend naar de mierenkolonie, die nu aan onze aanwezigheid gewend was, stelt hij een wedervraag. Hoe weet elke mier wat ze moet doen? Ik kan mezelf weerhouden van een lesje biologie en in de stilte die volgt krijg ik een inkijk in zijn binnenwereld.  

 

“Ik heb altijd grote geslaagde stappen genomen. Het heeft me gebracht tot waar ik ben. Ik word onrustig als ik niet de volgende grote stap voor me zie, maar al die kleine dagelijkse dingen tegen kom. Hoe moet ik daarmee dealen, wat is de bedoeling? Als ik niet voor groot en 100% ga dan heeft het geen betekenis, kan ik het beter laten. Ik wil in de snelle energie leven van het westen, maar ook vertragen als ik bij mijn familie ben in het oosten.” 

 

Terug naar de basis 

Ok, terug naar de mieren, naar de basis. Wat zien we? Iedereen lijkt te weten wat ze moet doen, doet het snel en efficiënt en afgestemd op de ander. Is er sprake van snelheid? Is er sprake van familie en verbinding? Is er sprake van 100% en groots resultaat? Driemaal ja.  

Zou het kunnen dat zij jouw droomleven leven vanuit een weten? Dat ze niet hun hoofd breken over de zin van het leven, omdat ze doen wat zinvol is binnen de context waarin ze leven? Elk klein stapje is waardevol, elke grote stap wordt als community genomen. Dit sluit aan bij zijn proces van de afgelopen week. Hij is meer in gesprek gegaan met zijn omgeving en heeft ze betrokken bij zijn proces. Daarin heeft hij steun en richting gevonden. Hij kijkt er positief op terug, hoe kleine acties van zijn kant voor een verbetering van zijn functioneren binnen zijn sociale en professionele omgeving heeft geleid. 

 

“Dus het enige wat ik nu nog nodig heb is vertrouwen? Vertrouwen dat ik met al die kleine stappen wat bijdraag aan belangrijke grote zaken? Dat het leven me de juiste materialen aanreikt en ik alleen goed op hoef te letten dat ik er wel wat mee doe?” Driemaal ja… 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Irina Poleacov voor De Buitenpsychologen

De Buitenpsychologen bij Backslash

Backslash: Therapy and mindfulness training gets a change of scenery as psychologists and trainers head out to nature. Backslash sits down with mental health professionals to talk about why the outdoors are key to healing burn-out, depression and other mental illnesses.

 

Sombermans? Check this!

Sombermans? Check this!

 

 

De overload aan herfstfoto’s op social media, verregende mensen en grijze luchten maken de stand van zaken duidelijk. Het is herfst. 69.9 milimeter regen is gevallen in de eerste anderhalve week van oktober, dat is bijna de hoeveelheid regen voor de hele maand. Paadjes worden glad en natte sokken in regenlaarsjes worden weer dagelijkse kost.

 

Het buiten zijn en buiten leven is abrupt tot een eind gekomen voor velen. Samen met het vele online werken, wegvallen van een natuurlijke grens tussen werk en privé en de kortere dagen, levert dat psychische en fysieke klachten op. Om maar niet te spreken over maatregelen en beperkingen die een onderdeel van ons leven zijn geworden. De kans om je “sombermans” te voelen is vele malen groter dan in de lente en zomer.

 

De meesten van ons zoeken naar korte termijn oplossingen. Een vakantie naar de zon boeken, vet en suiker eten, meer Netflixen, kortom meer verdoven. Even het ongemak niet voelen. Het herfstweer trotseren hoort daar niet bij.

Als je dan toch de kou en nattigheid trotseert, de natuur in duikt en om je kijkt kom je tot een andere conclusie. De lucht is door de regen gevuld met geuren. Dieren en planten oogsten de rijkdom van de afgelopen zomer. En er is veel te zien!

 

Het is een drukte van jewelste boven en onder de grond. Najaarsbloeiers zoals klimop nemen het over van de zomerbloeiers. Paddenstoelen schieten overal als ….nou ja paddenstoelen uit de grond om zich voort te kunnen planten, om organisch afval op te ruimen, om bomen te helpen in hun groei, om mensen, dieren en insecten van voedsel te voorzien én als ingrediënt voor antibiotica (bron Natuurmonumenten en IVN).

 

Ook als deze weetjes je helemaal niet kunnen interesseren of opbeuren, is de tocht richting de natuur helpend. Die tocht mag heel klein beginnen. Met een plantje op je bureau plaatsen, een mooi natuurplaatje boven je bank, uit het raam staren naar een boom of de lucht of een rondje van 5 minuten buiten lopen langs groene perkjes. Die wandeling van 25 kilometer komt nog wel.

 

En als je denkt dat je daar geen tijd voor hebt tijdens je werk, think again please! We leven in een tijd waarin we nog meer aandacht moeten besteden aan onze gezondheid. Moeten, willen en kunnen. Juist op het werk!

 

Wat gaat jouw eerste stap zijn? Wij lezen je reacties graag in de comments.

 

 

 

Geschreven door Irina Poleacov voor De Buitenpsychologen

Promotieonderzoek naar herstel van burn out

Promovendus Roald Pijpker van de leerstoelgroep Gezondheid en Maatschappij van Wageningen University onderzoekt hoe Buitenpsychologie bij kan dragen aan het herstellen van jonge werknemers met een burn-out. De samenwerking met de intrinsiek gemotiveerde Buitenpsychologen verloopt heel natuurlijk en soepel.

 

 

Veel onderzoek toont aan dat het zijn in de natuur direct bijdraagt aan onze gezondheid en welbevinden. Het meest recente voorbeeld dateert uit een Brits onderzoeker waar gekeken is naar hoevéél tijd iemand in de natuur moet doorbrengen om een effect op de gezondheid teweeg te brengen. Ze vroegen aan twintigduizend mensen hoeveel tijd ze de afgelopen week in een natuurlijke omgeving doorbrachten en naar hun welzijn. Er is gekeken naar de tijd die is doorgebracht in een bos, park, landelijk gebied of vlakbij het water. Daaruit blijkt dat mensen die minimaal twee uur per week in de natuur doorbrengen veel vaker aangeven dat ze tevreden zijn met hun leven en in goede gezondheid verkeren. Het maakt niet uit of die twee uur aaneengesloten of verspreid over de week in de natuur wordt doorgebracht. Ook de mate van bewegen blijkt niet belangrijk. Simpelweg stilzitten en de natuur in je opnemen zorgt al voor een positief effect.

De positieve effecten van de natuur op onze gezondheid en welzijn worden ook steeds meer gebruikt in de gezondheidszorg. In de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) laten BIG-geregistreerde psychologen begeleiding steeds vaker in de natuur plaatsvinden. Je kunt je voorstellen dat juist nu steeds meer psychologen de natuur opzoeken; dat is dan een paradoxaal positief effect van de COVID-19 crisis. Tegelijkertijd staat onderzoek naar Buitenpsychologie nog in de kinderschoenen, maar eerste studies suggereren consistent dat ‘natuur als spreekkamer’ voordelige effecten heeft op het herstelproces van de cliënt, het welzijn van de zorgprofessional en dus de kwaliteit van de begeleiding. Maar hoe kun je nu de effectiviteit van Buitenpsychologie en de succesfactoren van deze interventie in kaart brengen? Het promotieonderzoek van Roald Pijpker richt zich specifiek op het beantwoorden van deze vraag om Buitenpsychologie meer op de radar te krijgen binnen de reguliere GGZ.

In zijn eerste twee deelonderzoeken stond onderzoek naar herstel van burn-out, in het algemeen, onder jonge werknemers centraal. Hierbij is niet expliciet gekeken naar de rol van groen, maar wel naar de succesfactoren die het herstel van burn-out kunnen verklaren. Je fysiek en mentaal goed voelen, buiten zijn, signalen die je lichaam geeft leren herkennen en begrijpen, reflecteren op het heden en de toekomst, het hervinden van zingeving, en een gevoel van controle over het herstelproces zijn maar een aantal voorbeelden van hulpbronnen die bijdragen aan het herstelproces. Buitenpsychologie heeft de potentie om deze (tijdelijke) uitgeputte hulbronnen te herstellen en daarmee jonge werknemers weer grip op de situatie te geven en een succesvol re-integratieproces te ondersteunen.

Roald is momenteel in Zürich, bij het Center of Salutogenesis, waar hij een evaluatiemodel ontwikkeld om het effect van Buitenpsychologie en de werkzame kernelementen in kaart te brengen. Hierbij staat de context van Buitenpsychologie (wat gebeurt er), het proces (welke veranderingen vinden plaats) en uitkomsten (wat levert Buitenpsychologie op) centraal. De resultaten van de eerste twee deelonderzoeken geven uiteraard een richting naar de mogelijke processen en uitkomsten. Tegelijkertijd neemt Roald online interviews af met oud-cliënten van Buitenpsychologie en de Buitenpsychologen zelf, om de ervaringen in kaart te brengen en zo de context, processen en uitkomsten beter inzichtelijk te krijgen. Ook worden er expertinterviews afgenomen met onderzoekers uit Noorwegen en Sweden, waar de natuur al sterker is ingebed in het reguliere zorgstelsel. Deze participatieve methode – waarbij inzichten vanuit verschillende invalshoeken elkaar aanvullen – zal uiteindelijk resulteren in een evaluatiemodel op maat.

In 2021 vindt de laatste deelstudie plaats van het promotieonderzoek, waarbij Buitenpsychologie psychologie daadwerkelijk geëvalueerd wordt op effect en onderliggende succesfactoren, met andere woorden, de werkzame kernelementen die bijdragen aan het herstel van jonge werknemers meet burn-out. Waar veel onderzoek zich primair richt op de meerwaarde van Buitenpsychologie voor het herstelproces van cliënten, leggen wij ook het accent op de meerwaarde voor de GZ-psychologen zelf en de begeleiding in zijn geheel. Door deze holistische evaluatie is de kans het grootst om Buitenpsychologie echt op de radar de zetten binnen de reguliere GGZ. In juni 2022 zal het promotieonderzoek afgerond zijn en is iedereen uiteraard welkom bij de verdediging van het proefschrift later dat jaar.

 

 

Onderzoeksteam:

Promovendus: Roald Pijpker, MSc, (Onderzoeker en projectleider, Gezondheid en Maatschappij, Wageningen University)

Copromotor: Dr. Ir. Lenneke Vaandrager (Universitair Hoofddocent, Gezondheid en Maatschappij, Wageningen University)

Comopromotor: Dr. Esther Veen (Universitair Docent, Rurale Sociologie, Wageningen University)

Promotor: Prof. Dr. Maria Koelen (Professor Emeritus, Gezondheid en Maatschappij, Wageningen University)

Zomervibes

 

Juli 2020

De agenda stroomt vol. Workshops, trainingen, vervolgtrainingen en intervisie vullen september, oktober en november. De zomervakantie moet nog beginnen en wij zitten met ons hoofd in het najaar. Wat een overvloed!

 

Flashback: maart 2020

In één klap is onze drukbezette maand maart leeg. Alles waar we naartoe hadden gewerkt komt met een ruk tot stilstand. We zitten thuis, proberen thuisonderwijs te geven en zien cliënten online. De 1 is optimistisch over trainingen door laten gaan, moet lukken! De ander is keihard realistisch en wil alles na de zomervakantie verplaatsen.

 

Weken van (financiële) onzekerheid, onderhandelingen over annuleringsvoorwaarden en coulance, online opties bekijken en dagelijks met elkaar brainstormen volgen. We zoeken ons heil in de natuur, nu meer dan ooit. Het voelt als overleven.

 

De zee in mag en voelt veilig, te paard de hei op ook. We trekken ons op aan de lente die onverstoorbaar doorgaat met groeien en bloeien. Noodgedwongen zijn we veel meer thuis, minder onderweg en minder onder de mensen. We zijn naast ondernemers, psychologen en moeders opeens ook docenten van onze eigen kinderen. Ontroering, irritatie, dankbaarheid, machteloosheid, respect en benauwdheid wisselen elkaar in rap tempo af. Soms binnen 1 uur. Emotieregulatie is a bitch.

 

Overvloed en mindset

Terug naar het hier en nu. Er is een leven voor en na maart 2020. We zijn inmiddels gewend aan de 1,5 meter maatschappij. Minder reizen of reizen met mondkapje. Desinfecteren en bij elke 2 keer niezen of hoesten toch doordenken. Online werken en leren.

 

Hoe gaan we de zomer in? De camping op? Pak jij al een vliegtuig of blijf je toch in eigen land?

 

Wij voelen ons in de natuur als een vis in het water. Voor veel mensen is daar nu iets in aan het verschuiven. Binnen is minder veilig met meer mensen, buiten is beter. Het voelt alsof we terug zijn bij af, in a good way. Nog niet heel lang terug werd de hele dag binnen in een gebouw van hout, beton en metaal zitten vooruitgang en veiligheid. Terwijl de miljoenen jaren ervoor gegrift staan in onze genen en celgeheugen. Miljoenen herinneringen en ervaringen met en in de natuur.

 

Ons massaal herinneren dat buiten beter is voelt voor ons als overvloed in een onzekere tijd. Waar ervaar jij overvloed? In de regenachtige dagen die de natuur voeden? Of juist de belofte aan lekker zonnig weer volgende week? Weer mogen werken op kantoor, kids weer naar school en op een terrasje mogen zitten?

 

Iedereen heeft een verhaal van vòòr maart 2020 en eentje erna. Die leven we nu. Wij nodigen jullie, de lezers van dit stuk, uit om samen met ons een mindset van overvloed de zomer in mee te nemen. Als seizoen van groei, bloei en vakantie is dit uitgerekend de tijd.

 

Wat kan wel? Wat hoeft niet meer zo nodig? Wat heb je geleerd? Wat heb je losgelaten? Waar ben je dankbaar voor? En wie wil je daarmee verrijken?

 

De agenda stroomt nu langzaam leeg. Wat een overvloed!

 

 

Geschreven door Irina Poleacov voor De Buitenpsychologen

Heldenverkiezing 2020

De Buitenpsychologen zijn genomineerd voor de Gezonde helden 2020:

Stem voor ons op gezondnu.nl!

Lees meer

THERAPIE IN HET GROEN, DOEN? Een onderzoek naar de voor- en nadelen van wandeltherapie.

Wij hebben Sanne, studente aan de Hanzehogeschool Groningen, mogen begeleiden bij haar scriptie over wandeltherapie. Ze heeft een mooi en overzichtelijk werk geleverd voor de psychologen die als Buitenpsycholoog werken. Het levert suggesties op voor verbetering en doorontwikkeling van dit prachtige werkveld. Voor alle geïnteresseerden die niks of weinig weten van wandeltherapie geeft haar scriptie een diepgaande introductie en kennismaking met dit pioniersveld met al zijn uitdagingen en mogelijkheden.

 

 

Voor u ligt de afstudeerscriptie over wandeltherapie. Ik heb de afstudeerscriptie geschreven vanuit mijn opleiding Toegepaste Psychologie aan de Hanzehogeschool Groningen. De opdrachtgevers voor dit onderzoek waren De Buitenpsychologen. In de loop van mijn studieloopbaan begon ik steeds meer te zoeken naar de verbinding tussen mens en natuur. De Buitenpsychologen hebben ervoor gezorgd dat ik ook mijn afstudeerscriptie binnen dit thema kon schrijven. De Buitenpsychologen wilden dat er meer onderzoek naar wandeltherapie komt en zo konden we iets voor elkaar betekenen.

 

Deze afstudeerscriptie is bestemd voor De Buitenpsychologen en voor iedereen die is geïnteresseerd in Wandeltherapie. De scriptie geeft inzicht in de uitvoering van Wandeltherapie en wat de ervaren voor- en nadelen zijn.

 

Ten eerste gaat mijn dank uit naar Charlotte de Wolff. Zij heeft mij tijdens het schrijven van deze scriptie begeleid. Ondanks mijn privéomstandigheden, heeft zij mij gesteund, begrip getoond en ervoor gezorgd dat ik weer verder kon. Daarnaast wil ik ook Irina en Christel bedanken voor hun begrip en enthousiasme over wandeltherapie. Als laatste wil ik alle (Buiten)psychologen bedanken die hebben meegewerkt aan dit onderzoek en voor het vertellen van de mooie ervaringen.

 

Veel leesplezier!

 

Groningen, 03-06-2020 Sanne Huinink

 

Lees hier de scriptie

De werkdag van…De Buitenpsychologen

De Buitenpsychologen staan in de De Psycholoog! Benieuwd naar onze werkweek?

 

Lees meer.

Natuuropdracht: Spiegeltje, spiegeltje in de natuur..

 

 

 

 

Wat kan het je opleveren:

 

Dingen vanuit een ander invalshoek bekijken. Een spiegel vervormt de werkelijkheid zoals we die waarnemen met onze ogen. Het daagt onze brein uit om een nieuwe betekenis te geven aan wat we zien en om ons te heroriënteren. Het speelse effect maakt het makkelijker vanuit het hoofd te stappen in het lichaam en de beleving. Je kunt het gebruiken om de natuur anders te beleven, maar ook als je een dilemma hebt die een nieuwe context of perspectief behoeft.

 

 

Instructie:

Neem een spiegeltje mee de natuur in. Als je geen spiegeltje hebt kun je ook een plas water gebruiken of ander reflecterend materiaal. In het geval van het spiegeltje, houd je die met gestrekte armen op heuphoogte en kijk je erin om te zien wat erin weerspiegelt wordt.

 

Zoek een boom of iets anders wat je aandacht trekt uit. Ga bij die boom staan en houd het spiegeltje met 2 handen vast op heuphoogte. Hiervoor moet je waarschijnlijk je armen strekken.

 

Wat valt je als eerste op?

 

Kun je het terugvinden als je er direct naar kijkt in plaats van via het spiegeltje?

 

Wat is het verschil tussen “het echte beeld” en de weerspiegeling?

 

Welke spreekt je het meest aan?

 

Wees gewaarschuwd. Het kan zijn dat je niet meer kan stoppen.

 

Wil jij je ervaring delen? Je kunt het hieronder in de reacties kwijt. Mooie foto’s kun je ook met ons delen via social media of de mail.

 

contact@debuitenpsychologen.nl

 

Veel plezier!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Irina Poleacov voor De Buitenpsychologen.

 

Bron: J. van den Houdt en V. Siebering. En nu naar buiten!

 

© De Buitenpsychologen 2020 | www.debuitenpsychologen.nl | contact@debuitenpsychologen.nl